hissiyyatsız olmaq istəyirəm . Soyuqqanlı olmaq istəyirəm ” dedim. Daha acı çəkməmək üçün bütün hislərimdən imtina etdim həmin gün. Bilmirəm həmin duanın qəbul olduğu üçün indi peşman olum, yoxsa sevinim. Hissiyyatsızlıq çox qəribədir ... İllər keçdi, indi sənin yaşadığın, nəfəs alıb- verdiyin torpaqdayam. Nə qəribə bir duyğudur.... Burda olduğumu bilmisən . Yəqin pəncərədən görmüsən ... mənə orda ismarıc da qoymusan "nə zaman gəldin ?” deyə . Cavab verməyimi gözləyirsən . Bəlkə görüşməyimizi də ... Amma artıq mən əmin deyiləm . Çünki ailəliyəm . Elə sən də Yadımdadır. ilk oğlun olanda mənə yazıb demişdin ki, oğlum sənə bənzəyir . Mənim oğlumun şəkilini gördükdə isə "aslan” demişdin ona. Demək olar ki, eyni vaxtlarda nişanlandıq. Evləndik . Amma başqa-başqa adamlarla. İndi avtobusun pəncərəsindən bayıra baxıb ürəyimdə səninlə danışıram. Bilmirəm səni qınayım, yoxsa təşəkkür edim olanlara görə . Amma ən çox lənətləmək istəyirəm . Çünki sənə görə etdiyim dua səbəbindən indi