" Men narkoman ailesinde anadan olmuşam. Deyirler ki,
insanlar yalnız 5-6 yaşlarından
etibaren heyatında olan
hadiseleri xatırlayarlar. Belke
de heç kim mene inanmaz,
amma menim uşaqlıq xatirelerim 2 yaşımdan
başlayır. Mence buna sebeb
heyatımda baş veren hadiseler
idi.
Menim 2 yaşım vardı, o zaman
ki, atam meni çarpayımdan götürüb 2-ci mertebeden
heyete atmışdı.İlk qorxunu
men o zaman hiss
etmişdim,anamın qışqıraraq
pillelerden aşağı düşmesi… O
zaman mene heç ne olmamışdı, hetta bu hadiseden
sonra men atama nifret de
etmedim, sadece olaraq men
bele hislere hele hazır
deyildim.
… Ne üçün bizim ailede bele hadiseler olurdu, men bunu
başa düşe bilmirdim… Belke
onların özleri de bu sualın
cavabını bilmirdiler. Menim
atam ali tehsilli, alicenab insan
idi ve hemçinin narkotikler… Anam gözel, savadlı müellime
ve bütün bunlara dözürdü…
Niye? Çünki o onun övladının
atası idi, onların ailesinde
ayrılmaq düzgün qebul
olunmurdu... Anam menim üçün, atam
üçün,