Artıq sözümü dinləmir, məndən gedərək uzaqlaşır... Öz pulunu da qazanmağa başladı, mənə ehtiyacı qalmadı. Uzun zamandır şirin bir-iki söz keçmədi aramızda onsuzda.. Evə də tez-tez oğlanlar zəng edir. Yəqin qızım əldən gedir... Qızı : Hər dediyimi pis başa düşür, məni heç cür anlamır... Hələ keçən gün geydiyim mini ətəyə qarışmasına əsəbiləşdim Evdən ayrılıb, öz həyatımı qurmalıyam... Uşaq rəftarı görməkdən bezdim artıq!... 25 yaşında Ata : Bir gün bunun olacağını bilirdim. Budur, evlənir... Onsuzda aramız əvvəl ki, kimi deyildi... İndi bir də əri var... Şahzadəm məni tərk edir... Qızı : Belə bir gündə belə o bədbəxt ifadəni işlətməsinin nə lazımlılığı var ki? Bilirəm, onu heç cür içinə həzm edə bilmədi. Buna görə edir... Öz xəyalındaki kürəkən deyil axı. Sanki, birlikdə yaşayacaq olan odur... 30 yaşında Ata : Çox az görüşürük. Daha sıx bir yerə gəlsək nə yaxşı olar... Həm nəvələrim üçün də darıxıram... Öz yoldaş ətraflarından fürsət tapıb da bizə gələ bilmirlər ki... Qızı : Atama da