də babam rəhmətə getdi, onun ölümündən heç bir ay keçməmişdi. Dayım uşaqları həyətdə oturub ağlayaraq babadan danışırdılar, birdən bu əhvalat yadlarına düşdü, gözlərini qəbiristanlığa dikdilər (qəbiristanlıq nənəmgilin evlərinin qabağından aydın görsənir) , ümid edirdilər ki, babamın danışdığı nağıl gerçəkləşəcək.... həqiqətən də gerçəkləşdi..... Qəbiristanlıqdan bir ağ göyərçin uçub evin üstünə qondu, nənəm düz onun gözlərinə baxanda heyrətə gəldi, göyərçinin gözləri insan gözünə bənzəyirdi... Hamı ağlayırdı, bircə bu iki uşaq bu göyərçinin babamız olduğunu bilirdi...... Allah bütün ölənlərə rəhmət etsin, mənim babam da onların içində....... AMİN!