haradasa sağ olduğunu bilmək yetər ki, onun lap yaxınlıqda, 1 addımlığında olduğunu düşünsün. Hə, arada atam bizə məktub da yazırdı. Deyirdi ki, hələ ora telefon xətdi çəkilməyib. Yoxsa zəng edib saatlarla danışardı. Amma vaxt tapan kimi bizə yazırdı. Mənim dərslərimlə, nə etdiyimlə, hətda çox sevdiyim gəlinciyimlədə maraqlanırdı. Anam yazmağı öyrətmişdi mənə. Arada atama özüm də cavab yazırdım. - Ata sənin xətdin də anamın xətdinə oxşayır. İkiniz də elə gözəl yazırsınız ki, çalışıram məndə də elə olsun :). Yəqin anam sənə bütün dostlarımdan yazıb, hamısının adını bilirsən. Ata, sənin də orda dostların var? Onlara mənim haqqımda danışmısan?, burda, həyətdə bütün dostlarım səni tanıyır. Ata olar ki, sən bizi aparmağa gələndə dostlarımı da götürək. Analarından icazə alaram, hə? Onlar da sakit uşaqdılar, heç səni əsəbləşdirməzlər. Hə, ata? Məktubun ardını anam yazacaq. evimizdən, güzəranımızdan. Amma ata cavabını gözləyəcəyəm aaa. özünə yaxşı bax.
Səni çooox sevirəm… :* … Hər gün