Gənc qız isə hər gün xəstəxana palatasında bir az da solmaqdaydı. Yenə otağında təkdi, gözüyaşlı, boynubükük ölümünü gözləyirdi. Gözlərini bağladı, ağlamaqdan yorulmuşdu. Sevdiyi gəldi ağlına, kasıb, amma onu sevən sevgilisi. Hər gün eyni şeyləri fikirləşir, olanları bir film kimi gözünün önündən keçirirdi. "Pulum yoxdur, amma sənə verəcəyim sevgidolu ürəyim var", - oğlan demişdi. Gənc qıza da bundan artıq heç nə lazım deyildi. Amma olmadı, dünyalar qədər olan sevgilərinin arasına maddiyyat girib onları ayırdı. İndi pulun kömək edə bilməyəcəyi bir zamana gəlmişdi. Həyatının son günlərində sevdiyi yanında olsa, bəs idi. Ayrılıqlarından 5 il keçmişdi. Ancaq gənc qız bu illər ərzində ürəyini heç kimlə paylaşmamışdı. Sevgilisini düşündü: kim bilir, bəlkə də kiminləsə evlənib, uşaq sahibi olub. Kaş ki yanımda olaydı. Son dəfə əlimi tutsa, gözlərimi öpsə, rahatca ölə bilərdim. Sevgilisini son dəfə görmədən ölmək istəmirdi. Kim bilir, bəlkə də sevdiyi onu unutmuşdu. Bu düşüncələr içində