oğullarından, yaxud öz (müsəlman)
qadınlarından, yaxud sahıb olduqları
cariyələrdən, yaxud kişiliyi qalmamış
xidmətçilərdən, yaxud qadınların məhrəm
yerlərini hələ anlamayan uşaqlardan başqasına göstərməsinlər; gizlətdikləri bəzək şeylərini
(xalxallarını) göstərmək üçün ayaqlarını (yerə və
ya bir-birinə) vurmasınlar. Ey möminlər! Hamınız
Allaha tövbə edin ki, bəlkə, nicat tapasınız!»
Qeyd etdiyimiz ayələrdən birincisinin nazil olma
səbəbi «Kafi» kitabında, İmam Baqirdən (ə) belə nəql olunub: «Ənsar cavanlarından biri yolda bir
qadınla rastlaşır. (O dövrün qadınları öz
örtüklərini, boyun-boğaz açıq qalmaqla, başlarının arxasında bağlayırdılar Bu qadının çöhrəsi cavanın diqqətini özünə o qədər cəlb edir ki,
ayaq saxlamadan gözünü qadına dikərək, yoluna
davam edir. Cavan sanki baxışları ilə qadını
müşayət edirdi. Nəhayət, ensiz bir küçəyə çatır.
Arxaya baxmaqdan yorulmayan bu cavan,
qəflətən, divardakı şüşə parçasına dəyərək, üzünü yaralayır. Qadın keçib-getdikdən