Kirlənmişdi.. Buna görə də yanındaki
fahişəni günahkar bilirdi.. Kaş o bu qədər gözəl
olmayaydı.. İlahi, hər gözəlliyin arxasında bu
qədər iyrənclikmi olmalıdır? Əsəbindən az qala ağlayacaqdı. Fahişənin sakitcə, öz kefində
yanında uzanıb istirahət etməsi ona daha da çox
əsəb verirdi. Sanki bir sonrakı kişi üçün özünü və
vücudunu hazırlayırdı.. Onun o kişiyə yazığı gəldi..
Özünə gəldiyi kimi.. Sonra yenə fikirləşdi… Yox! Fahişənin nə günahı!
Onu bu yola heç kim zorla salmayıb. Heç kim ondan
bunu xahiş də etməyib. O öz şəhvani hisslərinin
ardınca gəlib bir neçə saat bundan əvvəl barda
gördüyü qızın yanına. Heç onun adını da bilmirdi
bəlkə.. Bir də ki, nəyinə lazımdı axı, onun adı.. Düşünürdü.. Beyni çatlayacaqdı ağrıdan.. O bilirdi
yanındakının bundan pul qazandığını və kişilərlə
yatmağı özünə məslək seçdiyini. Onun
məsləyinin adı “Fahişəlik” idi. Düzdü, iyrənc
məsləkdi. Amma bəlkə ruhu, ürəyi fahişə
deyildi.. İndi onu bu anda sadəcə bir şey düşündürürdü.. Hal-hazırda