wefeq vaxtina kimi qorxudan titreye
titreye evin kuncunde oturdum qorxudan lap
qardawimi yaddan cixarmiwdim seher saat 5
oldu qardawimin otagina getdim otaga girende dehwete geldim qardawim yoxa cixmiwdi.
Valdeyinlerim qayidanda menim daniwdiqlarima
inanmadilar mene inananan tek insan nenem
oldu o geceden 1 ay kecenden sora valdeynlerim
meni psixoloji klinikaya yatirdilar her gece
dehwetli sesler kabuslar meni olume bir addim daha yaxinlawdirirdi. Her gece ewitdiyim
dehwetli sesler , gorduyum qorxunc kabuslar
sanki meni olume teref 1 addim daha
yaxinlawdirirdi . Zaman kecdi bir gece cox
agriyla yuxudan oyandim gozlerimden qan axirdi
bedenimden yanma agrilari hiss edirem agrilara dozmeyib qiwqirmaga bawladim hekimler
sesime geldiler koyneyimi qaldiranda belimde
yaniqlarla bilinmeyen bir dilde yazilar vardi .
Seher hekimler valdeyinlerime zeng etdiler nenem
tez gelib meni xestexanadan goturdu ve oz evine
apardi onla qaldigim muddetde mene qorxumu ve hislerimi idare