ağlayırıq...Bildiyimiz ilk şey olan və tez-tez baş vurduğumuz olan ağlamağı əsla buraxa bilmirik... Bax beləcə... Bir qabağa, bir arxaya yellənirik... Gah qarşıya baxıb, sürətlənirik, gah da arxaya baxıb yıxlacaq kimi oluruq... Ancaq yenə yellənirik... Yellənirik.