Anamın icinə axitdigi goz yaşlari menim
ustume tokuldu. Az qala bogulacaqdim. Yalvarib, onu
sesledim, daha aglama, dedim. Meni eşitmedi. Sonra
men də agladim. Buzuşub, soyuqdan tir-tir esmeye
başladim. Seheri gun onlar yene hekime getdi bedenime deyen soyuq bir şeyden diksinib oyandım.
Agridan sesim geldiyi qeder bagirdim, ayaqlarim
kesilende atami, qollarim kesilende anami sesledim.
Amma onlarin mene yazigi gelmedi. Tekce anamin
qarnindan cixardilanda onun derinden ah cəkdiyini
eşitdim. Yavaş-yavaş huşum ozumden gedirdi. Bir de məni dograyan cellad cerrahin son sozlerini eşitdim :
Uzulmeyin xanim INŞALLAH gelen defe ogul payi
verer ALLAH... Korpeler onu dinleyib kederlendiler.
Bu zaman saclari qivrim, yanaqlari toppuş, bapbalaca,
şipşirin korpe qizlardan biri ayaga durub dedi: -
Bacilar, qardaşlar, men artiq getmeliyem, salamat qalın. Bunu eşiden abort edilmiş korpeler agliyaraq
dediler: Getme, seni de oldurecekler. Insanlar cox
pisdi. SON! Ezizlerim unutmayaq ki