özümü.
Dönmeyin üçün ümid yığdım könlümde.
Bir gün heçbir sey söylemeden döneceksen deye her gün bir az daha umid etdim.
Xeyal edib yaşaya bilmediyimiz minlerle xeyalın hesretiyle döneceksen bir gün mene.
Birlikde ağlaya bilmedik.
Qaça bilmedik el-ele sahillerde.
İzleye bilmedik güneşin doğuşunu, batışını.
Yağmurda islana bilmedik.


Birlikde yata bilmedik, oyana bilmedik.
Ele çox şey ede bilmedik, ele eskik qaldıq ki hesret doluyuq.
Yaşamaq kimi ölmek de seninle olmalı.
Sensiz yaşamağa mehkum etsen de meni,
sensiz ölmeyeceyem.
Heç olmazsa seninle ölmek üçün gözleyirem seni.
Bax, bunun üçün döneceksen bir gün geri…