Xoş günlərimin biri idi. Məşqdən çıxmışdıq. Dostumun semaşkada işi olduğundan ora getməli olduq. Tibb Universitetinin qarşısında svetoforda dayanarkən gözəl bir qız gördüm. Universitetdən çıxırdı. Dostumdan onunla gedə bilməyəcəyim üçün üzr istəyib maşından çıxdım və yolu keçmək istəyən qızla qarşı-qarşıya durdum. İnana bilmirdim. Sanki xəyalımda yaratdığım ideal qadın obrazi canlanmışhdı. O gözlər, o dodaqlar, o saçlar, o.., o.., hər şey o idi. Lakin bilmirdim ki, o, mənə məxsus deyil. Onunla tanış olmaq istədim. Mənə sevgilisinin oldugunu dedi. Inanmadim. Onu əlimdən buraxa bilməzdim. Həyatım boyu xəyalımda yaratdığım ideal qadın artıq yanımda idi. Onu necə buraxa bilərdim axı. Onun narazı olmasına baxmayaraq onu evlərinə kimi ötürdüm və sabah gözləyəcəyimi dedim. Səhəri gün dərsə gedərkən yaxınlaşdım. Ona yenidən tanış olmaq istədiyimi bildirdim. Mənə hə-sinin verildiyini dedi. Bu yaxında nişanının da olacağını dedi. Yenə ınanmadım. Bu zaman o, bu barədə sevgilisinə deyəcəyini dedi