digər əli ilə qızı vurmaq istəyərkən mən artıq çatmışdım. Dava yenidən başladi.Günümün döyüşdə keçməsi, yaxşi texnikam, çəldliyim və fiziki gücümün olmasi mənim döyüşdə rahatlığımı tamam təmin edirdi. Döyüşmək heç vaxt problem olmayıb. Xüsusən də sevdiyim insan üçün döyüşmək. Döyüş bir neçe dəqiqə idi ki, davam edirdi. Onların döyülməmələrini qəbul etməmələri onlardan 3-nün biçaq cıxartması ile nəticələndi. Havanın qaranliq olması bıcaqdan yayınmamı çətinləşdirirdi. Nəhayət mənim də ayağım büdrədi. Döyüşün qızğın yerində 1 saniyəlik özümü itirməyim onlardan birinin bicağı sinəmə yönəltməsi ilə nəticələndi. Bicaği görəndə artiğ reaksiya göstərməyə zamanım qalmamışdı. Son anda əlimin birini bicağın qarşısına qoydum, digər əlim ilə isə bicaği tutdum. Bıçaq sağ əlimin içini tamamilə kəsmişdi. Sol əlimin isə içindən girən bicaq az qala üstündən çıxacaqdı. Mənə bıçaq vurana ayağımmla zərbə endirib özümdən araladım. Bicaq əlimdə qalmışdı. Bicağı əlimdən çıxartdım . Əllərim artiq sıradan