göstərmək üçün də halım yox idi. Dayanıb sadəcə ölümü gözləyirdim. Bicağın bədənimə girməsini görməmək üçün gözümü bir anlıq yumdum. Gözümü açanda isə… Bicaq bu dəfə də mənə girmədi. Axı niyə? Nəyə görə? Səni sevgilindən ayırmaq istəyən, səninlə nişanlının arasəna girən bir insanə həyatı bahasına müdafiə etmək. Nəyə lazım idi bu? Mənimlə mənə bicaq vurmaq istəyənin arasına girən, məni həyati bahasına müdafiə edən, mənə dəyəcək bicağı öz sinəsinə götürən qızın nişanlısı idi. Bicaq vuranın bicaği cıxartmasıyla bicağın yerindən qanın fışqırması bir oldu. . Qızın nişanlısı sol qolumdan tutub divara söykənərək yerində oturdu. Hər tərəf qan içində idi. Başını qaldırıb mənə heç zaman unuda bilməyəcəyim baxışlarla baxdı. Nə demək istədiyini bilmirdim. Amma çox güman qanının yerdə qalmasını istəmirdi. Əlbəttə! Mənə görə həyatını vermiş insanın qanı yerdə qala bilməzdi. Artiq polis maşınının səsləri eşidilirdi. Deyəsən kimsə xəbər vermişdi. Mən özüm de son anlarımı yaşayırdım. Allaha dua