edərək bütün gücümü yığıb, bütün varliğımla bizə bicağ vuran oğlanın boyun nahiyəsinə ayağımla zərbə endirdim. O, da yıxıldı, mən də, qızın nişanlısı da… …Ayılan isə tək mən oldum . ayıldıqda hər kəs sevinirdi.Mənim ayılmağım sadəcə möcüzə idi. Dedilər ki, oğlanı öldürmüsən.. Məhkəmə isə məni tutmadı. Məni haqlı sayaraq şərti cəza verdi. Artıq qızın nişanlısının 40-ı idi. Onun qəbrinin üstünə gəldim . Qız da orada idi. Onun göz yaşını heç görmək istəməzdim. Hər kəs dağılandan sonra qəbrə yaxınlaşdım. Qız rəfiqələri ilə qəbrin yanənda tək qalmışdılar. Məni görcək mənə tərəf gəldi ve "alçağın birisən, onun ölümünə sən səbəb oldun, sən onu öldürdün, bizi sən ayırdın” dedi. "O, səni xilas edərək oldu. Sən olmasaydın o, ölməyəcəkdi. O, sənə görə oldu. Sənə görə.., sənə görə..” O, artıq göz yaşlarında boğulurdu. …Üstündən bir neçə ay keçdi. Qəbirstanlığın yanından keçirdim. Dedim bir oğlanın qəbrinə dəyim. Həm oğlan üçün, həm də bütün qəbirstanlığda yatanlar üçün bir Fatihə oxuyum. Elə