keçirdilər. Amma artıq günəş batmaq üzrə idi. Oğlanın gözlərindən yaş sel kimi gedirdi.... - mən səni buraxa bilmərəm, səni itirmək istəmirəm. - Yəqinki belə olmali idi, belə daha düzgündü. - Mən getsəm də, həmişə yanında olacam, sənə işlərində kömək edəcəm, səni həmişə izləyəcəm. Söz verirəm!!! Birdən qızın pulsu dayandı. Və sanki ruhu bədənindən ayrılaraq göylərə uçdu. Həkimlər tez qaçaraq gəldilər, amma artıq gec idi Ürək döyünmürdü. Qız hiss elədi ki, kimsə onun əlindən tutdu- bu onun anası idi. Xahiş edirəm ana bir neçə dəqiqə də qoy qalım getmiyim. - Qızım artıq vaxtdır biz getməliyik!!! Qız sonuncu dəfə sevgilisinə baxdı. Sanki onda da anasında olduğu kimi qanadları əmələ gəldi. Oğlan sanki dəli kimi olmuşdu hələ də inana bilmirdi. Lakin qız söz verdiyi kimi onu tərk etmədi. Onun ruhu hər gün onun yanında idi və sanki onu izləyirdi. O hər gün qızı düşünürdü: onu necə möhkəm sevdiyini, necə öpdüyünü o xoş günlərini. Bir qış gecəsi o pəncərənin şüşəsinə söykənərək bayıra tamaşa