necə oldugünü danışırdı qıza.
Anasının sözündən çıxa bilməyəcəyini soyləyirdi acıqlı acıqlı. Qız isə həmişəki kimi onu yenə də başa düşməyə məcbur idi. Bir - birlərini hələ də dəlilər kimi sevirdilər. Ayrılmaq istəmirdilər, amma nə edəydilər məcbur idilər buna. Oğlan isə hələ də düşünürdü -iki seçim qarşısinda qalmışdı. Sevgilisi yoxsa Anası. Bir tərəfdə onu dünyaya gətirən anası bir tərəfdə də onu tanıyıb yenidən doğulmuş kimi olan sevgilisi. Bir qərar verə bilmirdi. Axı bu qızı tək buraxıb gedə bilməzdi, çünki onu çox sevirdi.Qız da onu çox sevirdi. Amma artiq əllərindən bir şey gəlmirdi, Ayrılmalı idilər....... 8 il sonra.... Qız həyat yoldaşı ilə parka çıxmışdı, gəzirdilər, amma qız bu 8 il ərzində bir saniyə belə olsun keçmiş sevgilisini ağlından ata bilmirdi. Hələ də onu ilk gün ki kimi sevirdi. Oğlanda onun kimi. Həyat yoldaşını heç cürə sevə bilmirdi. Çünki onu ürəyinə bir ad yazılmışdı o yazını sanki Allahdan başqa heç bir şey silə bilməzdi. Hər gün onu fikirləşməkdən başqa