dönməsini istəyəcəkdi. Amma bunu ona necə söyləyəcəkdi, çünki artıq çox kövrək və qəmgin idi. Bütün cəsarətini yığaraq axşam arvadına mövzunu açdı. Arvadı dəhşətlə gözlərini açdı: - "Mən bunu necə edərəm mən koram ",- deyə qışqırdı. Əri ona dəstək olacağını hər səhər işə onu
özünün buraxacağını və axşam alacağını və ona çox güvəndiyini söylədi. Çünki yoldaşını tanıyırdı və bunu bacara biləcəyini bilirdi. Qadın böyük bir ümidsizliklə qəbul etdi, çünki yoldaşını çox sevirdi və onu qırmaq istəmirdi. Hər səhər yoldaşını işinə buraxır və axşamları götürürdü fədakar ər. Günlər belə irəlilədi; arvadı əvvəlkindən bir az daha yaxşı idi. Lakin əri daha çoxunu istəyirdi, özünə söz vermişdi sonuna qədər gedəcəkdi. Axşam arvadına: - "Artıq işə özün gedib gəlməlisən ",- dedi. Qadın çaşmışdı. Bunu əsla edə bilməyəcəyini söylədi. Əri israr edincə onu yenə qıra bilmədi və bütün cəsarətini yığaraq qəbul etdi. Əslində bunu özü də istəyirdi amma o qədər etibarı yox idi. Səhərlər qadın artıq avtobus