Yenə rəssam alıb fırçanı ələ,
Rəngbərəng ,rəngləri tabloya çəkib.
Gözəllik nitqimi qurutdu ,dillə
Deyilə bilməyən əsəri çəkib.
Yenədə rənglərin ahəngi tutub,
Sap-sarı bir aləm dünyanı tutub.
Doymadan baxardım dərdi unudub,
Elə bil təbiyət ovsuna çəkib.
Birbəbir yarpaqlar düşürlər yerə,
Heç dahi rəssamı almayan rəngə,
Boyayıb qızılı-sapsarı rəngə.
Elə bil rəngləri tabloya çəkib.
Təbiyət rəssamdır,rənglər ustası,
Yaşılla-sarının vəhdət ustası.
Ilahi rənglərin dahi,ustası,
Heyrətli dünyanı rənglərə çəkib.
Xışıltı səsinin laylası varmış,
Sən ayaq atdıqca xışıldayarmış.
Xışıltı səsiylə o yuxladarmış,
Elə bil yarpaqlar beşiyə çəkib .
Tapdamaq heyfdir bu gözəlliyi,
Bir aşıq istəyir rəngbərəngliyi,
Vəsf edib tərənnüm etsin “Rəngini”
Oxusun aləmə “rəngi” car çəkib.
Bu rəng çalarını kim ala bilər ?
Yalnız təbiyətin özü ola bilər.
Çalarlar əvəzsiz əsər ola bilər,
Təbiyyət adında bir rəssam çəkib.
Vurğunam neyniyim bu gözəlliyə,
Payızla inandım ülvi