deyildir.
Badalaq gəlmək də mənlik deyildir,
Əzəldən yaradıb beləcə Tanrım !
Dalımca danışan dillər görmüşəm,
Üzümə gələndə gülər görmüşəm.
Sözümü qorxmadan üzə demişəm
Əzəldən yaradıb beləcə Tanrım !

Yox daha mənimlə məslək yoldaşım,
Sirr deyib .ürəkdə qalan sirdaşım,
Təkcəyəm nə yaxşı yoxdur qardaşım,
Əzəldən yaradıb beləcə Tanrım !
Nə cavan ,nə qoca bilmir yerini,
Qocalar unudub öz mənliyini,
Əl çəkib qizların tutur belini ,
Əxlaqsız yaradıb qocanı Tanrım !
Qorxuram yıxacaq fikirlər məni,
Hörmətlə tutacaq əzizlər məni,
Yolumla aparan ,azdırmaz məni,
Əzəldən yaradıb beləcə Tanrım !
01.IX. 2005.

“Ad günümə” ərmağan.
Bir ağacın budağıyam ,budağı,
Otuz səkkiz yarpaq düşdü budaqdan.
Gah əymişəm ,sındırmışam budağı,
Gahda çiçək istəmişəm budaqdan.
Çiçəyini,məhsulunu bəxş edib,
Oxumuşam,yaşamışam bəs edib.
Mənə dolğun bir həyatı bəxş edib,
Heç narazı olmadım O,“Ağacdan”.
O ,barlı,qocaman ağac-Atamdır,
Gül-çiçəkli,qol-budaqlı