olunmasının
arzusunda olduğum kitabı aldım sənə. Səni də
xoşbəxt etdi seçimim. Əslində çox şanslı idim,
sən də mənim özüm idin. Sən də mənə bir mən
idin. Kitabı bərk-bərk köksünə sıxıb oxumaq ,
Ramiz Rövşən fəlsəfəsinə qovuşmaq üçün yola
düşdün... Sənə hədiyyəm yüksək maddi məbləğə
hesablanmayan, amma bünövrəsinin, özəyinin
mənəvi dəyərlərdən hörüldüyü bir evin qıfılı idi-
Ramiz Rövşən dünyasının bir otağı, ən gözəl
bucağı idi. Düşündüm ki, bu dünyaya sığmayanda
ora üz tutarsan. Axtardığın mütləq ordadır...
Gəl əl-ələ tutub gedək,
Gedək biz olmayan yerə.
Hər dərdi unudaq gedək,
Dərdimiz olmayan yerə...
Bilirəm ki, elə düşündüyüm kimidir, sən o aləmin
əbədi və ən sədaqətli sakinisən, biz həyatda
olmasaq belə orda mütləq tapırıq bir-birimizi.
Yaşantılarımız nisgilli misralarla qovuşanda
içimdən nələrsə qopur sanki...
Əlimə o günə qədər almadığım gözəl bir çiçək
uzatdın sevgililər günündə. Adı olub, özü yoxa
çıxan sevgilimin acığına... Özümü saxlaya
bilmədim,