rəsmini çəkdim gülün. Sən o gün mənə
bir çiçəklə bərabər mutluluğun tablosunu
bağışladın. Bir də gözəl bir söz: “al, əzizim, sənə
güllər yaraşar”
....Təəssüf edirəm ki, o gülü bu gün- ən mutlu
günündə sənə bağışlaya bilmədim. Üzərinə
rəsmimizi həkk edəcəyim o fincan arzunu da
unutmamışam... Mən əslində heç nəyi
unutmamışam. Sağlıq olsun, həyat hələ
qabaqdadı. Birdə məni bağışla, bağışla ki,
doğulduğun gün məni karıxdırdı, bunu necə
bacardı bilmirəm, amma mən sənin doğum günü
sevincini ilk təbrik edən olmadım. Ümid edirəm ki,
yerimi daha gözəl biriləri tutub da, ondandır...
İnanıram ki, bu həyatda heç nə təsadüfi deyil,
əzizim. Mən sonda olmağa həmişə hazıram, təki
sənin ilklərin olsun... Gedənlər həmişə anılır, məni
unutmayacağını bilirəm. Biz bir evin sakiniyik.