İnsanlar var ki,məndən acığı gəlir...olsun,qoy acıqları gəlsin.

İnsanlar var ki,məni həqiqətən sevir...olsun,qoy sevsinlər.

İnsanlar da var ki,məndən acıqları gəlir,amma özlərini elə göstərirlər ki,guya sevirlər...bax elələrinə yazığım gəlir)Mən onlara baş qoşmuram.Bilirsiniz niyə?

Deyirlər çaqqal şirə ilişir ki ,davaya cəlb etsin.Nə edirsə də şir ona fikir vermir.Axırda hirsindən deyir ki,gedib meşədə şayiə yayacam ki,şir məndən qorxdu.

Şir gülümsəyərək deyir:

-Qoy məni qorxaqlıqda günahlandırsınlar.Bu çaqqal ilə dava etdi deməklərindən şərəflidir!