Məhəmmd Baqir adlı tələbə elm hövzəsindəki hücrəsində mütaliəyə məşğul ikən qəfildən gözəl simalı gənc bir qız otağa daxil oldu. Qız yerindən qalxmaq istəyən tələbəyə əli ilə işarə etdi ki, səs salmasın. Qız öz evində imiş kimi "yeməyə nəyin var?” soruşdu. Tələbə hücrədə olanlardan süfrə açdı. Qız yedi və hücrənin bir tərəfində uzanıb yatdı. Məhəmmdəbaqir mütaliəyə davam etdi. Əslində bu qız Şah Abbas Səfəvinin qızı idi. Ailədə dava-dalaş səbəbindən evdən küsüb çıxmışdı. Hazırda bütün şəhərdə məmurlar onu axtarırdılar. Səhər qız yuxudan oyanıb hücrədən çıxanda bütün şəhərdə keşik çəkən məmurlar onu görüb dərhal tutdular və əmirin evinə apardılar.
Uzun-uzadı sorğu-sualdan sonra aydın oldu ki, şahın qızı gənc bir ruhani tələbəınin hücrəsində gecələyib. Məhəmməd Baqiri tutub şahın hüzuruna gətirdilər. Şahın göstərişi ilə araşdırma apardılar ki, bu gənc tələbə qıza toxunub ya yox. Aydın oldu ki, tələbə ona yaxın getməyib. Şahı heyrət bürüdü, tələbədən soruşdu ki, necə olub bütün gecəni