..bir adam tanıdım mən..gözləri həmişə uzaqlara baxan...üzü çox kədərli və məsum..ruhu titrək və saf..bir adam tanıdım mən ürəyi ayna qədər şəffaf...incinməkdən qorxan bir adam tanıdım mən ......mümkünsüzlüyün vurğunu bir adam....elə bir adam düşünün ki,çox xeyirxah,ürəyi saf,ruhu uşaq..elə bir adam tanıdim ki,sevgiyə ac,dürüstlüyə möhtac..elə bir adam düşünün ki,uzaqdan sevməyə aşiq olan,dəli kimi sevən..amma sadəcə uzaqdan.....saf hissləri qram qram içindəki boşluğa aparıb orda bu hisslərin üstünə kilid vuran..bağlanmaqdan qorxan,sevməkdən qorxan biri.canını verəcək qədər sevən və birdən birə çıxıb gedən..onu olduğu kimi qəbul edən..bu adamı sevən..uğruna hər şeydən keçən,bəzən özünün varlığını belə unudub,büsbütün "o" olan..nəbzi yavaşlayan,nəfəsi gecikən...və elə bir sevgi düşünün...hansı ki,mümkünsüzlük sözünün yaranma səbəbi o olsun..