üçün
doğrusu biraz qorxdum. Hemişe ses-küy olan
ev bu gün bomboş idi. Başımı qatmaq üçün
yene anamın çantasını götürüb güzgünün
qarşısına keçdim. Anam mene defelerle gece
vaxtı güzgüye baxmamamı dese de ehemiyyet
vermirdim. Lakın bu gece başıma gelenler bir
de heç vaxt yadımdan çıxmayacaqdı. Ne ise
yataq otağındakı güzgünün qarşısına keçib
üz-gözümü bezemeye başladım. Heç üstünden
10 deqiqe keçmemişdi ki, qapı döyüldü, ele
bildim qonşumuzdu. Qaçaraq qapını açdım,
heç kim yox idi. Çox teeccüblendim, qapının
zenginin sesini eşitdiyime emin idim amma.
Qapını bağlayıb eylenceme davam etdim. Çox
eylenirdim, ta ki... Saat artıq gece yarısı
olmuşdu, ne qonşumuz var idi, ne de
valideynlerim. Artıq öz-özüme qorxmağa
başlamışdım. İşıqların birden sönmesi meni
daha da vahimelendirdi.Bir az otaqda
gözledim yanar indi deye. Amma olmadı,
metbexe keçib şamı yandırdım. Metbexde
olarken otaqdan qeribe sesler eşitdim, amma
sesler çox zeif olduğu üçün fikir vermedim.
Şamı