yandırıb otağa
qayıdırdım. Qapının
yanına çatıb açanda ele bil şamı kimse üfürüb
söndürdü. Çaşıb qaldım, biraz da qorxdum
doğrusu. Şamı güzgünün yanına qoyub
metbexe kibrit dalınca yeniden getdim. Kİbriti
götürüb yataq otağına çatmışdım ki, şüşe
qırılması sesi eşitdim, artıq öz-özüme
vahimelenmeye başladım. Güzgünün
qabağına çatanda kibriti yandırıb şama
tutdum. Otaq az da olsa işıqlandı. Başımı
qaldıranda güzgünün iki yere ayrıldığını
gördüm. Az qala deli olacaqdım. Üzümü iki
yere bölünmüşdü güzgüde. Güzgüden
baxanda arxamda qaranlıq bir kölge
dayanmışdı. Qorxumdan qışqırmağa
başladım. Arxama çevrilende üzünü gördüm
onun. Çox qorxunc idi. Elim şama deydi, yere
düşüb söndü, her teref qapqaranlıq oldu.
Otağın bir küncüne keçib ağlamağa başladım.
Amma qaranlıqda qıpqırmızı gözleri olan bir
üzün mene teref gelmesini görende ağlımı
qaçırdım, deyesen gözleri idi, qaranlıq olduğu
üçün özü görsenmirdi. Qorxumdan bütün
bedenim tutuldu, dilim qurudu, sanki otaq
başıma