aparırlar ki, “mən özümü playboy və ya Bred Pit kimi hiss edirəm”. Onun bu sözlərindən sonra söhbəti bağladım və özüm-özümə düşündüm ki, “görəsən, bizim nəyimiz əskikdir ki, qızlar bu mövzuya belə radikal yanaşır və özümüzdən başqa hamı ilə “dil tapır”. Bu, bir növ kasıbla varlının paradoksal söhbətinə də bənzəyir: “Deyir imkanlı adam içində olur yeyib-içən oğlan, kasıb içəndə isə “alkaş”. Bizim oğlanlar da şəhərdə qızlarla tanış olan kimi qızın ilk sualı olur ki: “Fikrin ciddidir?” “Alacaqsan məni?”, “Nişana qədər çox görüşməyək, bizi görən olar, biabır olaram”. Ancaq həmin qıza hansısa abi yaxınlaşanda hər şey “ok” olur və onlar şirin dillərinə salaraq qızları yoldan çıxarırlar. Təvazökarlıqdan uzaq olsa da, bunu deməyə məcburam ki, bizim oğlanlar bütün dünya üçün ideal və əlçatmaz sayılan ukraynalı və rus qızların xəyallarının kişiləridir. Bu gün adını çəkdiyim ölkələrin ən “qlamur qızları”nın yanında mütləq bir azərbaycanlı kişi var. Ötən il Ukraynada olanda ordakı həmkarlarımız