1.GÜN Sevgili gündəliyim, bugün
bayramın ilk günüdür. 10 gündür
ki, əlimdən gələni edib, bir təhər
işi burcurtmağı bacardım.
Tövlədən qaçdım, hər gün özümü
xəstəliyə vurdum. Bəxtim də
üzümə güldü, bu günə qədər sağ
qalmışam. Amma bu iş zarafat
deyil haaa. Hər an biri gəlib
orama-burama baxıb, yanımda
duran zırpıdan çəkimi soruşa bilər.
O da məni hələ də sata bilmədiyi
üçün hirsindən partlayır axı.
Aşağısı 10 kilo yuxarı deyəcək
çəkimi. Avam insan da inanar,
məni alar aparar evinə. Evin
ərköyün balası 1 gün mənimlə
oynayar, filan, bəşməkan,
səhərisi gün dədəsi BİSMİLLAH
deyib, bıçağı dayayar boğazıma.
O anda həyatım gözlərimin
önündən film kimi keçər. Film də
bir film ola eee. Elə eyni kadrlar
gedir: ot yeyirəm, ətrafa
baxıram, ot yeyirəm ətrafa
baxıram... Dünyaya gəl, bir neçə il
ot ye, sonra da səni yesinlər!
Nə gözəl həyat...2. GÜN: Sevgili
günlüyüm, mən eşşəyəm.
Qoyunam eee yenə, amma
eşşəyəm. Sənə dünən nə
demişdimsə, hamısı oldu, necədi?
İndi