gözlerini ebedi olaraq yumdu ve genc qız cerrahiyye emeliyyatı olundu. Emeliyyatdan 1 hefte sonra qız sağaldı. Amma dünya daha başqa geldi qıza. Sanki ne ise eksik idi heyatından. Aradan aylar keçmişdi genc qız artıq temiz sağalmışdır. Amma içindeki hesret, kövreklik qurtarmamışdı. Sevdiyi yadına düşende üreyi evvelkinden çox ağrıyırdı. Bir defe göre bilseydim deye üreyinde danışdı. Qelbi yene sızlamağa başlamışdı. Amma neye görese her gece qefilden güclenir ve onu yuxudan oyandırırdı ve berk döyünürdü. Amma qızın dibçekde yetişdirdiyi güller var idi ki, hemişe onlarla danışırdı. En çox sevdiyi gülü ise qızıl gül idi. Çünki qızıl gülün yeri onun üçün ayrı idi. Çünki o gül de genc qızla gülüb ağlayırdı. Amma qız bu qızıl gülü sevdiyine hediyye vereceyine and içmişdi. Bu gülü ona göre saxlayırdı. Birden qapıları döyüldü qızın. Qız qapını açdı amma heç kim yox idi. Birden gözü yerdeki ağ mektub zerfine sataşdı. Yavaşca gelib zerfi yerden götürdü. Bu an qelbi heyecanla döyülmeye başladı.