Xəstəxanada eyni palatada iki
ağır xəstə yatırdı. Bunların
birinin çarpayısı pəncərənin
önündə, digəri isə qapının
yanında idi. Qapının yanında
yatan, bir gün pəncərənin
önündə yatandan, çöldə nə
gördüyü soruşur. İkinci xəstə,
sanki canlanır:
-OOOO! - həvəslə ikinci xəstə
səsləndi. - Mən heyvanlara,
müxtəlif əşyalara bənzər
buludlar görürəm səmada, çay
görürəm, meşəlik görürəm.
Hər gün pəncərə önündə yatan
xəstə digərinə pəncərədən çöldə
nə baş verdiyini danışırdı. O,
çayda balıq tutanlardan, əl-ələ
tutub gəzən sevgililərdən,
oynayan uşaqlardan danışırdı.
Qapının yanında yatan xəstə
bütün bu nağıl kimi gözəlliklərə
qulaq asır və öz özlüyündə
fikirləşirdi: Bu haqsızlıqdır. Niyə
onu pəncərə qarşısında
yatızdırırlar, məni isə bu
cansıxıcı qapıya baxmağa vadar
edirlər?!
Günlərin bir günü, pəncərə
önüdnə yatan xəstə,
öskürməyə, boğulmağa başladı.
Hər iki çarpayının başında, tibb
bacılarını çağırmaq üçün zəng
düyməsi var idi. Nə qədər etdisə,
əlini zəngə