Hər şeydən şikayət edən bir qız
var idi. Həyatın dözülməz
olduğunu düşünürdü. Mübarizə
aparmaqdan yorulmuşdu. Bir
problem qurtarmamış başqası ilı
üzləşirdi. Atası qızının bu
vəziyyətini görüb ona dərs
verməyi qərara aldı. Qızın atası
aşpaz idi. Bir gün qızını mətbəxə
apardı. Üç qab götürüb ocağın
üzərinə qoydu.Su ilə
doldurduqdan sonra altını
yandırdı. Su qaynamağa
başlayanda birinə yerkökü, o
birinə yumurta, üçüncüsünə isə
qəhvə tumları qoydu. Qızına bir
kəlimə də demədən gözləməyə
başladı. Qızı heç bir şey başa
düşmədiyi üçün sakitcə baxır və
bu işin nə ilə qurtaracağını
bilmək istəyirdi.Ancaq o qədər
səbirsiz idi ki, bir az keçməmış
sual verməyə başladı.Atası
dinmirdi. İyirmi dəqiqə sonra
ata qabların altını söndürdü.
Əvvəl yerkökünü çıxarıb bir
qaba qoydu. Sonra yumurtanı
çıxardı. Nəhayət üçüncü qabdakı
qəhvəni götürüb bir fincana
tökdü.
Üzünü qızına tutub soruşdu:
- Nə görürsən?
Yerkökü, yumurta, qəhvə - deyə
qızı saymazyana cavab verdi.
- Daha