Bəzən uzun cümlələrin nöqtəsidir eşqBəzən də səbəbsiz axan yaşların şahidiBəzən zərifliyidir gözəlliyinKimi zamanda ürəyin ağla xəyanətiGözəlliklər arasında sərxoş olarsanKüçələrdə əl-ələ gəzərsənGecə olar xəyaliylə istilənərsənSəhər yenə səsiylə oyanmaq istəyərsənMövsümsüz bir yağışı xatırlatsa əgərBu nə yaşamağa nədə kədərlənməyə dəyərOnsuz da çox da sürməz bu yağışÇox keçmədən ayrılıq küləkləri əsərVə həmişə olduğu kimiAyrılıq çıxar qarşınaBu ağrıyla qovrularkən bədəninDəyməz heç bir şey yaşamağaVə tünd bir qaranlığa bürünər hər yerÜzün nə xoşbəxt olar nədə bir daha gülərHəmişə bir çıxmaza süründürülərkən yollarOvcundan axıb gedər illərDörd divar arasında həbs olarsanİnsanların üzündə nifrəti oxuyarsanGün gəlir keçmişin qaranlığındaƏlində olmadan səndə itərsənVə uzun zaman sonra xatırlayarsan keçmişiGözündə canlanar yaşanılanların hər biriHəyatın keçərkən eynilə bir film kimiQapını döyməyə uzanar Əzrail deyə biri...