Səhər sənsiz açılır, Gecə olur, bilirsən? Sənsizliyə dözməmək, Necə olur, bilirsən? Bilirsən necə olur, Özünü inandırmaq? Bir siqaret sönməmiş, Başqasını yandırmaq... Bilirsənmi təqvimdə, Sabahkı gün saralır? Sənsiz havalar belə, Başqa cürə qaralır. Başqa cür əsir külək, Başqa cür yağır yağış. Amma eyni zibildi, Bu araq - başıbatmış... Görən neynirsən indi, Papaqmı toxuyursan? Yeməkmi bişirirsən, Kitabmı oxuyursan? Gözlərini qapayıb, Arzularmı tutursan? Bilmirəm, düşünürsən, Yoxsa ki, unudursan?...
Dərsə gedən bir uşaq Çıxdı buz üstə qoçaq; Sürüşdü birdən-birə, Düşdü üz üstə yerə. Durdu uşaq neylədi? Buza belə söylədi: “Sən nə yamansan, a buz! Adam yıxansan, a buz! Az qalıb ömrün sənin, Yaz gələr, artar qəmin: Əriyib suya dönərsən, Axıb çaya gedərsən!”