Təkcə gücsüzlüyündən yıxılmır, atam balası, Arabir gücündən yıxılır adam. Başını dik tutub gəzdiyi yerdə içindən yıxılır adam. İllər boyu neçə dərdə dözüb dayanır, Qəfil sevincindən yıxılır adamünya qaçır ayağının altından – yıxılmır, Bu dünyanın ən dəlisov atından yıxılmır, Amma bir kəpənəyin qanadından, bir otun ucundan yıxılır adam.…Gülmə hər yıxılana, atam balası, gülmə, – Elə bilmə bu dünyada təkcə gücsüzlüyündən ya da ki, acından yıxılır adam… Ramiz Rovsen