Karanlığı karanlık yok edemez, sadece aydınlık yutar geceyi Nefret nefreti sökemez, sadece aşk öldürür kini Kıyısını arayan bir sandalım sanki Her dönemeçte onu buluyorum Yıldızların geceyi aydınlatması misali Bütün şehri aydınlatıyor her daim Bütün derdimi söküp atıyor Öyle bir dokunuyor ki yüreğime Yeniden yaşamayı öğretiyor benliğime Her şeyi sırılsıklam eden yağmur, Yahut derde sürülen bir merhem misali Bir göçebenin yuva bulması gibi Birini buldum ben