İnsanın yaradılışı ağacın yaradılışına bənzərdi.. Ana - torpaq.. Ata - insan.. Allah - təbiət..
Əgər mən agac əkirəmsə, ona qulluq və qayğı göstərməliyəm.. Onu qida (gübrə və s. ) və su ilə təmin etməliyəm.. Torpaq ağacı bəsləməli, qidalanmasında mühüm rol oynamalıdır.. (ananın övladına süd verdiyi, qidanı çeynəyərək onun həzm edə biləcəyi şəkilə saldığı kimi).. Təbiət insanın və torpağın etdiklərini etməklə yanaşı onu günəş şüası və yağışla qidalandırmalı və xoş üzü ilə qayğı göstərməlidir.. Bu da o deməkdir ki, ağacın insana heç bir borcu yoxdur.. Ağac bar verərək insanın onun üzərində olan haqqını ödəyir və ya kölgə salaraq.. Ən əsası da ağacdan səmərəli istifadə edərək (məs. kağız, mebel, stol, stul və s. ) hazırlayaraq insan ağac üzərində olan haqqını götürür.. Yaratmaq deyildə, yaradılmaq önəmlidir...
Ata ve ana haqqi heyatin en muqeddes haqqidirki onu itiren ovlad hecvaxt xowbextcilik tapmaz omru boyu uzu gulmez ruzi bereket o insandan daim uzaq durar butun bedbextcilikler gelib o ovladi tapar.....