istədim, ancaq o, rədd etdi. Həccin üçüncü ilində ondan xahiş etdim ki, mənə nifrin etdiyi yerdə dua etsin. Bəlkə Allah bu yolla mənə sağlamlığımı qaytarar. Qəbul etdi və biz Məkkəyə tərəf yollandıq. İraq vadisinə çatan zaman atam iki daşın arasına yıxıldı və orada can verdi. Onu həmin yerdə dəfn etdim. Bilirəm ki, mənim bu çarəsizliyimin səbəbi atamın nifrinidir”.

İmam Əli (ə) buyurur: “İndi sənin fəryadına çatmışdır. Peyğəmbərin (s) mənə öyrətdiyi duanı sənə təlim verəcəyəm. Hər kim Allahın Əzim adı ilə olan bu daunı oxuyarsa, çarəsizlik, qəm, dərd, xəstəlik, yoxsulluq aradan qalxar. Günahları bağışlanar”.

Buyurdu: “Zilhiccə ayının 10-da bu duanı oxu və səhər çağı mənim yanıma gəl ki, səni görüm”. Duanı ona verir. Ayın onunda cavan sevincli halda bizim yanımıza gəldi. Duanı təslim etdi. Onu yoxlayan zaman gördük ki, sağlamdır. Dedi: “Allaha and olsun ki, bu dua Allahın Əzim adıdır. Allaha and olsun ki, duam yerinə yetdi, hacətim yerinə yetdi”.

Həzrət (ə) buyurdu: “Bu iş necə oldu?”. Cavan dedi:” Onuncu günün gecəsində insanların gözü yuxuya gedən zaman duanı əlimə aldım. Allah dərgahına nalə etdim və peşmançılıq göz yaşı tökdüm. İkinci dəfə oxumaq istəyəndə bir avaz gəldi: “Ey cavan! Kifayətdir, Allaha Əzim adı ilə and verdin və yerinə yetdi”. Sonra bir an yuxuya getdim. Peyğəmbəri (s) gördüm ki, əlini mənim bədənimi qoyub və buyurur: “İhfiz Billahil Əzim. Fəinnəkə ələ xeyr”. Yuxudan ayıldım və özümü sağlam