buna öyrəşməlidir."
Amma Nənəni bir sonrakı ziyarətdə də hər şey eyni idi. Nənə dondurmanı yeddi, onlara gülümsədi, amma heç bir şey söyləmədi.
Eleanor: -"Nənə mənim kim olduğumu bilirsənmi?" deyə soruşdu.
Nənə, -"Sən dondurma gətirən qızsan" -dedi.
Eleanor ona -"Bəli, amma mən Eleanorum, sənin nəvənəm. Məni xatırlamırsan?" deyib qollarını yaşlı qadının boyuna doladı.
Nənənin üzündə yüngül bir gülümsəmə meydana çıxdı. -"Xatırlamaqmı ? Əlbəttə xatırlayıram. Sən dondurma gətirən qızsan."
Eleanor, birdən-birə, nənəsini onu heç xatırlamayacağını anladı. Nənə, yalnız özünə aid bir dünyada, naməlum xatirələrlə və təkliklə dolu bir dünyada yaşayırdı.
Eleanor: -"Səni çox sevirəm nənə!" dedi.
Onda nənəsinin yanağından bir damla yaş süzüldüyünü gördü.
-"Sevgi" dedi. "Sevgini xatırlayıram"
Anası, -"Budur bir dənəm, onun bütün istədiyi bu. "Sevgi" dedi.

-"Onda mən də hər həftə sonu ona dondurma gətirəcəyəm və məni xatırlamasa belə ona sarılacağam."
Nə də olsa sevgini xatırlamaq kiminsə adını xatırlamaqdan daha əhəmiyyətli