n deyirdi. Bu onun sevgisinin son həddi idi.

Gərən kimi xoşuna gəlsə də, ona qarşı ciddi sevgisi sonradan yarandı. Sevdiyi qadının qəribə gözəlliyi varıydı. Gənc yazar xüsusən uzun saçlarından xoşu gəlirdi. Qadının xoşuna gəlməyən cəhəti isə aralıarındakı, baxışlardan başlanan həssas sevgi münasibətlərinin rəfiqələri ilə paylaşması idi. O aralarındakı qəribə sevginin gizli qlmasını istəyirdi. Son dərəcə həssas olduğundan ondan danışanda hiss edirdi. Hissiyatı isə onu heç zaman aldatmırdı. Diqqət mərkəzində olmaqdan qaçırdı. Bu onun məşhur olmamağının əsas səbəbi idi.

Şıltaq qadın gənc yazarı öz təsirinə almışdı. Amma bu təsir onu ölümə doğru aparırdı. Yazar özü də ölümünə alışırmış kimi davranırdı.

Buna məktub da demək olmazdı. O, musiqinin anlada bildiyini heç nə ilə ifadə etməyəcəyini düşünürdü. Not yazısını ona verəndə “Diqqətli ol demişdi”.

Qadın pianonun arxasına keçib musiqini ifa etdi. Bu məşhur bir musiqiçinin şedevr mahnısı idi. Sözlərini dodaqaltı zümzümə edəndə gülümsədi. Vücudunu qəribə hiss bürüdü. Gözlərini yumub düşüncələrə qərq oldu.

Qadın etiraf gözləyirdi. O isə sevginin öləcəyindən qorxurdu. Qorxurdu ki, hər şey puç olar, arzular, xəyalar bir anın içində çiliklənib tökülər.

Bir gün sonra üz-üzə gələndə qadın əvvəlcə gülümsədi, sonra heç nə anlamadığını və not yazısının ona heç bir aidiyyəti olmadığını dedi. Aralarında sonuncu dəfə qısa bir dialoq oldu.
-Bunun mənə nə aidiyyatı var?
-İstəmirsən olsun?
-Yox.
-Çox sağ ol.

Artıq o həyatda yox idi. Onu yaşadığı mənzilində, ölümündən 1 həftə sonra tapdılar. Yerli polis cəsədi müayinə etmədən ümumi ölüxanaya apardı. Sonradan onun gənc yazar olduğu məlum oldu.

Müəmmalı ölüm ədəbi mühiti və onu tanıyanları sarsıtmışdı. Pərəstişkar qadınları isə onun istedadlı yazar olduğunu yalnız ölümündən sonra bildi.

“Bu sənə aiddir”-ölüm xəbəri bu başlıq altında çap olundu. Ölümündən əvvəl yazı masasının üzərinə də bu sözləri yazıb qoymuşdu. Nəyə işarə etdiyini isə bir nəfərdən