bu dostu musiqini çox sevirdi, amma xəsis idi.

Motsartın cənazəsi kasıb bir kəndlinin cənazəsi kimi götürüldü. O gün hava dəhşətli dərəcədə soyuq idi. Onsuz da az olan insanlar yolda yavaş-yavaş aradan çıxırdılar. Tabut torpağa veriləndə məzarçılardan başqa heç kim qalmamışdı.

Bəstəkarın arvadın Konstansa xəstə olduğu üçün cənazəyə gələ bilməmişdi.

Bir-iki gün sonra gənc qadın məzarlığa getdi. Ağır addımlarla məzarların arasında gəzib, həyat yoldaşının məzarını axtardı. Heç nə tapa bilmədi.Məzarlıq qarovulçusunun daxmasına getdi. Titrək bir səslə “ Yoldaşımı harda dəfn ediblər bilmirsiniz ? Adı Motsart idi”-deyə soruşdu.

Məzarçı mızıldadı : “ Kim ? Motsart ? eşitməmişəm, tanımıram...”

Tanımırdı.Çünki