Gunlerin bir gunu varlı bir kishi ovladına gostermek isteyir ki- gor insanlar nece de kasıbdılar biz ise varli. Bu sebebden de oglunu ozuyle kende aparır. Onlar maddi cehetden cox kasıb olan bir adamın evine gelirler ve butun gunu o evde qalır ve gece de o evde geceleyirler. Seher ise wehere qayıdanda yolda atası oglundan sorusur ki: he, balam, de gorum seyahetimiz nece oldu? Ogul da cavab verir ki: cox gozel. Sonra atası sorusur: Bes camaatın nece kasıb oldugunu gordunmu? Ushaq cavab verir ki: beli, atacan, gordum. Bu zaman atası yene sorusur: Bes bu kasıblıgı gorub, ne oyrendin? Ushaq cavab verir: Oyrendim ki, bizim cemi bir dene itimiz var, onların ise dord. Bizim hovuzumuz var, hansı ki, cox boyukdur, duz bagımızın yarısı qeder, amma onların ise cayları, hansı ki, kilometrlerle uzanır. Bizim bagımızda lampalar yanır, onlara ise ulduzlar isıq sacır. Atacan, oyrendim ki, biz ne qeder de kasıbıq. Bunu mene gosterdiyincun sene tesekkur edirem! Atasi oglunun bu sozleri qarwisinda soz tapa bilmir ve sehfini anlayir!