gördük...” pıçıldadım. Üzümə maraqla baxıb soruşdun: “Mahsun Kırmızıgülün çəkdiyi “Günəşi gördüm”ə baxmısan?
“Aha, super bir filmdir” dedim. Tez də əlavə etdim, istəyirsən bugün birlikdə baxarıq. Sahil bağının yanında bir yer tanıyıram, istədiyin filmə ikilikdə kinoteatr kimi baxmaq olur...
***
Üstündən bir il keçib. Bu bir ildə başımıza nələr gəlmədi ki. Nələr yaşamadıq ki...
Sevgi, gülüş, ayrılıq, kədər, əzab, iztirab, boğaza çıxan qəhər... Bunlar nə səndən, nə də məndən əskik oldu...
Aylarla sürən susqunluq...
Bir neçə gün öncə də nişanlandığını öyrəndim...
Demək ki, nağılın sonu gəldi. Göydən 3 alma düşmədən...
Amma mən elə inanırdım ki, bu nağıl xoşbəxt sonluqla bitəcək...
***

Bilirsən, dünən bütün gecə gözüm telefonda qaldı...
Sənin mesajını gözləyirdim. 1 il öncə saat 00:00 olan kimi boynumu qucaqlayıb “Sevgililər günün mübarək, canım” demişdin. Amma indi Səndən nə səs gəldi, nə soraq. 1 il öncə Sən bütün günü, bütün gecəni yanımda idin, amma indi Rusiyanın uzaq Sibirində yaşayırsan neçə aydır...
1 il öncə mənim idin. Bəs indi kiminsən?...

Acılar parçaladıqca içimi, dözmədim. Telefonumdakı bütün qızlara “Sevgililər günün mübarək, canım!” yazdım... Düşünürdüm, bu yolla intiqam alaram səndən. Cəzalandıraram. Amma olmadı. İşgəncəni sənə yox, özümə vermiş oldum.
Daha kifayətdir.
Evdəkilərə “gec gələcəm” deyib, çıxdım həmin qonşu 7 mərtəbənin damına. Əlimdə də 2 qutu Davidoff... Əsgərlikdən gələndən ilk dəfə idi dükandan siqaret alırdım...

Saat 01:30
Zəng etdim nömrənə. Hər zaman olduğu kimi bağlı idi...
Bir il öncə and içmişdik: gələn il bu vaxt yenə bu dama çıxacağıq deyə...
Amma indi nə Sən vardın, nə keçən ilki göyərçinlər.

Yalnızca mən və nikotin dumanı...

Səhərə qədər vaxtın vardı...

Sevirsənsə gəlməli idin...

Günəş çıxana qədər...

Səbirlə gözlədim. 1 il öncə Sən yanımda idin deyə saatlar necə keçmişdi heç hiss etməmişdim, amma indi hər saniyəni belə hiss edirdim – narahat ürəyimin çırpıntılarında...

Saat