Balaca qız və atası körpünü
keçirlər. Ata biraz narahat olur
və qızından onun əlini tutmasını
istəyir:
— Şirin qızım, əlimi yaxşı tut ki,
çayın içinə yıxılmayasan.
Balaca qız cavab verir:
— Yox, ata. Sən mənim əlimi tut.
Biraz çaşbaş qalmış ata maraqla
soruşur:
— Fərqi nədi ki?
—Çox böyük fərq var"- deyə
balaca qızı cavab verir. "Əgər
mən sənin əlini tutsam və mənə
nə isə olsa, ola bilər ki, mən
sənin əlini buraxım. Amma sən
mənim əlimi tutsan, mən
əminəm ki, nə olursa olsun sən
heç vaxt mənim əlimi
buraxmazsan...
Həyat da belədir. Dəyərli
böyüklər! Özümüzdən kiçiklərin
əllərindən şəfqətlə, nəzakətlə
tutaq ki, həyatlarında nə isə
olanda yıxılmasınlar!