cixiram siqaret cekmeye.Sen de hazirlasirsan deye emr verib zovqle geri cevrilerken Inci:men getmeyecem deyib ozunu Zamanin uzerine atdi ki qolundan yapisib onu saxlasin amma eli bosa cixdigindan ve ortada tuta bileceyi basqa bir esya olmadigindan yixilmamasi ucun bir sebeb qalmadi ve o:Aaaay deye yere cokerken Zaman qorxudan butun vucudu titreyerek geri cevrilib Incinin elinden yapisaraq onu qollari arasina aldi ve Incinin yixilmasina son anda mane olmus olsa da bunu onemsemeden:INCIIII EGER USAGA BIR SEY OLSA ÖLDÜREREM SENI EŞITDIIIIN deye qisqirib daha sonra sesini qisaraq asta tonla:Bayaq dediklerimi bir de tekrar etmeyecem deyib perdeni yana cekerek otaqdan cixdi. Donub qalmisdi Inci yerinde.Sokda idi sanki hem biraz once usagini itirmek tehlukesinde qaldigi ucun,hem de Zamanin:Usaq deye bagirmasi onun dili tutulmus halda yere berkimesine sebeb olmusdu Heyete cixarken ozunde deyildi Zaman Incinin yixilarken atdigi qisqirti hele de qulagindan getmirdi.Gozleri vecsizce ani bir noqteye zillenerken eslinde usaqdan daha cox Inciye neise olacaq deye qorxmusdu.Sevdiyine zerer geleceyi qorxusu nece dehesetli bir hiss idise hele de butun vucudu titreyirdi Zamanin.Yalniz saniyeler otub beyni her seyi derk etdiyi an kas o qeder sert davranmasaydim deye dusunub yeniden suretle eve dogru addimladi ve Incinin otagina kecdi.Inci onu gorduyu an hamileliyin getirmis oldugu hessasliqdan olacaq ki,:Men cox qordum deye icini ceke ceke aglamaga baslarken Zaman daha doze bilmeyib belini qavrayaraq Incini ozune dogru cekdi ve:Inciii basa dus seni itirmeyi goze ala bilmerem.Sensiz yasaya bilmerem,deyib elleriyle onun yanaqlarini sixdi ve sert piciltiyla:Senin mensiz nefes almana da icaze vere bilmerem,sen ancaq ve ancaq menimsen deyib yene qucaqladi arvadiniYa menimsen… Ya menim… ßölüm 121

Ozunu tanidigi andan beri canindan cox sevdiyi dogmalarindan ayrilmaq qeder,onlari itirmek qeder qelbini
inciden hec bir sey movcud
olmamisdi heyatinda Zamanin...Dogma dediklleri ömrunden