i qayidib:Uzerini qalin geyin,soyuq olmasin.Bu arada Mene Zaman bey deye muraciet etme!deyib yeniden otagi terk etdi.
Bu ne demek idi axi?Evvelce susqunca beynini dusunmeye mecbur etdi Inci.Ancaq dusunceler cavabini itirmis qorxunc suallar kimi onu ehatelemisdi,cixis ise yox idi bu daireden Ne olmusdu axi bu adama?Dunenin o alovlu,isti gecesinde onu xezine kimi qucaqlayan,qiymetli das qas kimi ona toxunan ele bil Zaman deyildi.Onunla qarsilasdiqlari her an hey dalashsalar da,yola getmeseler de,bugunki kimi soyuq gormemisdi onu Inci hecvaxt.Istemsizce uzerini geydi.Daha artiq dusunmek istemirdi.Cunki aglini,beynini yeyib bitiren dusunceler ele qururunu da parcalamaga yetirdi.Butun bunlari dile getirmeye bele qorxsa da sesli dusuncelerine serhed qoya bilmedi ne yaziq ki.Dodaqalti:Belke gece neyise duzgun etmedim,belke nedese yalnisim oldu?Onu xosbext ede bilmedim belke.?Offf of Ilahi ne axi ne sebeb oldu Zamanin bele davranmasina?deye piciltiyla usyan etdi sanki.Bu suallar onu incitmekle yanasi hem de qirmisdi.Gozlerinden suzulen bir nece damla yasa engel ola bilmedi.Qollarinda sonsuz,nehayyetsiz zovq duydugu adama zovq vere bilmemis olmasi dusuncesi butun agirligiyla ezib kecirdi bedenini. Yoox bu veziyyet her nedirse mutleq,mutleq danisilacaqdi Zamanla.....Saclarini toplayib otaqdan cixdi Inci.Gozleriyle etrafa bir de gunduz gozuyle nezer saldi:Ilahi bu ev nece de boyuk,uzun ve heybetlidir.Cox gozeldir icerisi.Bizim ev buranin metbexinden de balaca olmlidir her halda.Kenarlari qizili kantlarla cevrelenmis qehveyi divarlarin uzerinden asilmis portretlere yaxinlasdi Inci.Her biri uzerlerinde adlari qeyd olunmus dunya miqyasinca taninan ressamlarin el islerinden ibaret idi.Olduqca goz oxsayan ortami vardi bu evin.Inci heyretini gizletmeden saga-sola boylanaraq nehayet ki,pillekanlarla asagi endi. Lakin dehlizde otaqlar cox oldugundan yemek salonunu tapa bilmedi.Bir qeder one irelilerken elinde qehve fincaniyla harasa geden qadini gorcek qulluqcu oldugu qenaetine