r cennetin icerisine dogru cekilirdi.Sevdiyinin qollarinda olmaq yer uzunun cenneti olmali idi her halda.O cennet ki,Inciye bir meleyin mesumlugunda dogulan ve ona laiq olan xosbextliyi bexs etmisdi.Zaman
ise Incide itmekden,onda her seyi
unutmaqdan basqa bir shey dusunmurdu.Ehtiyaci vardi onun varligini hiss etmeye ve onun varliginda yasamaq istediyi heyati
tapmaga...bu gun her iki eller bir birinin bedeninde xosbextlikden sham kimi yanib eriyen vucudlarla ve birbirine kilitlenmis teslimiyyetle sona catmisdi.Bu gun Zaman sadece bedenlerin yox,ruhlarin da bu sevgini doya doya yasamasina icaze vermisdi.Artiq inkar ede bilmezdi.Sevirdi bu qadinin bedenini...Hetda o qeder cox sevirdi ki,Incinin ipekden ipek saclarini opub qoxlayarken ilk defe-Omrunde ilk defe urekden:Seni sevirem dedi...
Duydugu bu sehirli kelimeleri ilk defe esitmesinin bilincinde olaraq Incinin ruhunu heyecan dalgasi
burumusdu...Inana bilmirdi gozlerine.Odur ki,erinin uzunu oxsayaraq shefqetle men de seni sevirem dedi...Sevmek...birinin qelbinde her seyinle var olmaga calismaq ve var oldugun qelbde her seyinle ebediyyete qeder var
olmagi bacarmaq.Pis olmaq asandi yaxsi olmaq kimi...Heyatda en cetin olan pis olmaga ve yaxsi olmaga dogru geden zamandir.O zaman ki,orda onemli olan netice yox,gedisatdir.Orda onemli olan yaxsi ya da pis insan yox,orda onemli olan insani pis ya da yaxsi eden hadiselerdir...
Yox...Bax indi anladim heyatda en cetin olan sevmekdir...O sevgi ki,kim oldugunu bilmediyin birine qarsi unvanlanir ve o unvanda sahibsiz biri kimi yasamaga mehkum edir ozunu....
Zaman diqqetle Inciye baxdi.Menliyini esir alan ve onu oz zeifliyiyle deyismeye calisan qadina..Ancaq teessuf,teessuf ki,indi olmasini hec istemediyi bir dialoqun baslangicini qoymali idi odur ki,astaca piciltiyla:Uzr istiyirem dedi.Inci dodaqlarinda yaranan sirin tebessumle:Niye?Meni xosbext etdiyincun?deye sual vererken Zaman iri ezeleli qollariyla Incinin belini sarmalayib onu ozune dogru sixib:Sene bundan