İki yüz il bundan əvvəl yaşamış mərhum müctəhid Şeyx Cəfər Kaşifül-qita o qədər böyük şöhrətə malik idi ki, onu “şeyxi-kəbir” (böyük şeyx) deyə çağırırdılar. Kaşifül-qita kasıbların yardımçısı kimi tanınırdı.

Onun əqidəsi bu idi ki, Allah-təala kasıbların ruzisini varlıların öhdəsinə buraxıb və imkanlı adamların sərvətindən alıb kasıblara vermək Allahın iradəsini yerinə yetirmək deməkdir. Buna görə də Şeyx imkanlı adamların pulunun bir hissəsini müxtəlif yollarla onlardan alıb kasıblara paylayırdı. Bəzən bunun üçün qeyri-adi üsullardan da istifadə edirdi. Məsələn, Nəcəfdə və ətraf məntəqələrdə yaşayan şiə tacirlər onu öz evlərinə qonaq çağırmaq üçün yarışırdılar. Hər kəs istəyirdi ki, Şeyxi evinə qonaq aparıb ona xidmət göstərsin. Kaşifül-qita nəinki bu təklifləri rədd etmir, hətta məmnuniyyətlə onlara qonaq olurdu. Amma ortaya yemək süfrəsi gətiriləndə ev sahibi ilə bir şərt kəsirdi. Süfrəyə yeməklər düzüləndən sonra Kaşifül-qita bunların qiymətini hesablatdırır, sonra bu məbləği ev sahibindən tələb edirdi. Ev sahibi süfrənin qiymətini ödəməyincə Şeyx yeməyə əl vurmazdı. Pulu alan kimi kasıbların arasında bölüşdürür, sonra özü də süfrədən bir tikə götürüb yeyirdi. Hətta bir dəfə bir neçə sərvətli adam onu öz evinə qonaq aparmaq üçün mübahisə edir. Hamı çalışır ki, Şeyx onun evinə getsin. Şeyx isə onların mübahisəsinə son qoymaq üçün elan edir: “Hər kim daha çox pul versə, onun evinə qonaq gedəcəyəm”. Tacirlər yarışmağa başlayırlar. Axırda ən çox pul təklif edən tacir Şeyxi öz evində qonaq etmək imkanını qazanır. Kaşifül-qita bəri başdan pulu ondan alıb öz əli ilə kasıbların arasında bölüşdürür, sonra qonaq gedir.

Şeyx Cəfər Kaşifül-qitanın özünəməxsus hərəkətlərinən biri də bu idi ki, bəzən məsciddə camaat namazı qıldıqdan və xütbə söylədikdən sonra minbərdən enib əbasının ətəyini əlində toplayır və camaatın arasında gəzirmiş. Hər kəs öz imkanı səviyyəsində onun ətəyinə pul atırdı. Axırda Şeyx bütün pulları öz nümayəndələri vasitəsilə kasıbların arasında