dizlərini
döyməyə ucadan ağlamağa başladı.
Mən ağalaya bilmirdim… Ağlamağa cəsarət edə bilmirdim. Yuxu
idi sadəcə
deyə fikirləşmişdim…
Onun yasında olarkən, Ayazin yanında
oturan qız
mənə yaxınlaşıb, yanımda əyləşdi və ağlaya-ağlaya
danışmağa başladı: - Ayaz, həmişə
mənimlə birlikdə oturur və
söhbətləşir. Mənə səni nə qədər
sevdiyindn
danışmışdı. O silah səsləri və qışqırıraqlar gələr
gəlməz boş imtahan vərəqinə tez-tez
nəsə yazmağa
başladı. Terrorist qapıdan içəri girər-
girməz
sinifimizdəkiləri güllələməyə başladı. Silahını mənim üzümə tutarkən, Ayaz
ayağa qalxaraq onun üzərinə
getdi və bir neçə dəfə atəş açdı. Mən
qorxumdan
özümü itirmişdim. Silahında güllə bitincə
sinifdən qaça-qaça çıxdı getdi. Ayazın kağızı
budur- o
əlindəki kağızı mənə uzadaraq dedi.
Kağızda
yazılmışdı: ” Xahiş edirəm məni bağışla,
səni çox sevirəm” Artıq 2012-ci ildir. Sabah mənim
toyumdur. Anam
məni məcburi başqasına verir. Amma
ürəyimdə heç
vaxt Ayaza olan sevgim bitməyəcək.
Öləndən sonra ona qovuşmağımı arzu